Een agent die declaraties nakijkt en zelf voorstelt wat er moet gebeuren
Gekoppeld aan SnelStart. Hij matcht declaraties met betalingen, stelt een diagnose bij elke afwijking en draagt een vervolgstap aan. Boven 80 procent zekerheid handelt hij zelf af. Daaronder vraagt hij het jou.
Wat er wegging aan tijd.
Dit gebeurde elke keer opnieuw, met de hand.
- Honderden ingediende declaraties per jaar, verspreid over Zilveren Kruis, VGZ, CZ, Menzis en ONVZ.
- Betalingen komen op eigen tempo binnen, vaak gebundeld en zelden met een net declaratienummer.
- Een lager bedrag terug dan gedeclareerd. Klopt dat, of is het eigen risico verrekend?
- Tikfouten die niemand ziet. Een komma verkeerd, een dag en maand omgedraaid, twee keer hetzelfde nummer ingediend.
- De declaratietermijn van 90 dagen die verloopt terwijl je het niet in beeld hebt.
- En de vraag die echt geld kost: welke declaratie is nooit betaald?
Hoe de agent het oppakt.
Gekoppeld aan het systeem dat er al stond. Geen migratie.
Declaratiebestand erin, betalingen erbij
Het Excel-overzicht van ingediende declaraties gaat erin. De ontvangen betalingen komen rechtstreeks uit SnelStart, per boekjaar. Geen nieuw systeem, geen ander werkproces.
Matchen en het verschil benoemen
Declaratienummer, bedrag, datum en verzekeraar tegen elkaar. Elke declaratie krijgt een status: ontvangen, afwijkend bedrag, of niet ontvangen. Met het openstaande bedrag eronder.
Diagnose per bevinding
Niet alleen dát het afwijkt, maar waaróm. Behandeldatum na de indiendatum, dus vermoedelijk dag en maand omgedraaid. Een bedrag dat niet kan, dus vermoedelijk een kommafout. Twee keer hetzelfde declaratienummer, waarvan de eerste al is uitbetaald.
Voorstel met zekerheidsscore
Opnieuw indienen met de correctie er al bij, laten vervallen, navragen bij de verzekeraar, of het niet-vergoede deel bij de patiënt factureren. Boven 80 procent zekerheid handelt de agent zelf af. Daaronder legt hij het met een concrete vraag bij jou neer.
Werk dat je niet meer doet.
Het vakoordeel blijft bij de mens. Het sjouwwerk niet.
Hoeveel werk is dat dan?
Indicatief scenario, geen gemeten klantcijfer.
De winst zit niet in de makkelijke matches. Die zijn zo gedaan. De winst zit in de bevindingen die je met het oog mist, en in het feit dat de agent er meteen een vervolgstap bij levert. Reken mee met een praktijk die maandelijks tweehonderd declaraties indient.
Van ongeveer zeven uur per maand naar ongeveer een half uur beoordelen. Deze klant zit ruim boven dat voorbeeldvolume en kwam uit op 400 uur per jaar, oftewel tien werkweken. In de demo handelde de agent 6 van de 8 bevindingen zelf af en legde hij er 2 ter beoordeling neer. De echte opbrengst is niet de tijd. Het is de declaratie die je anders was vergeten, want die is honderd procent verlies.
De 400 uur per jaar is wat deze klant zelf heeft teruggekoppeld; die praktijk verwerkt meer declaraties dan de tweehonderd per maand uit dit voorbeeld. De urentabel is een indicatief rekenvoorbeeld, en de verhouding 6 van 8 komt uit de demo met voorbeeldgegevens en niet uit een klantmeting.
Het aardige zit in wat de agent níet doet. Een dubbele declaratie laat hij bij 98 procent zekerheid vervallen. Bij 58 procent stelt hij een vraag in plaats van iets te doen. Die grens maakt het verschil tussen een hulpmiddel dat je vertrouwt en een zwarte doos die je moet nacontroleren. Het vakoordeel blijft bij de praktijk, het uitzoekwerk niet.
Herken je dit in je eigen praktijk? Vertel welk werk elke maand terugkomt, dan zeggen we eerlijk of een agent het aankan.